Interviewer:

Een goede middag, vandaag ga ik mijn tweede interview doen voor de tweede ronde van de diepte-interviews. Het gaat over onze nieuwe innovatie, die komt straks nog wel aan bod.

Maar allereerst bedankt dat je wilt helpen met ons onderzoek. Zou je jezelf eerst even kort kunnen voorstellen? Wie ben je en wat doe je in het dagelijks leven?

Stein:
Ja, ik ben Stein Goedhart, ik kom uit Hilversum. Ik studeer Commerciële Economie op Windesheim in Zwolle. Verder niet heel spannend eigenlijk, gewoon student, veel bezig met school en af en toe sport en vrienden.

Interviewer:
Ja, herkenbaar. Hoe ervaar je de studie tot nu toe?

Stein:
Druk wel. Niet per se moeilijk, maar gewoon veel opdrachten en deadlines. Soms een beetje zoeken naar balans.

Interviewer:
Ja dat snap ik heel goed. Logisch ook als student. We gaan even in op hoe je je mentaal voelt in het dagelijks leven. Hoe merk jij dat het mentaal wat minder goed met je gaat?

Stein:
Meestal merk ik dat aan mijn energie. Ik ben dan sneller moe, ook als ik eigenlijk niet zoveel heb gedaan. En ik raak wel echt sneller geïrriteerd. Ik sport hier en daar wel eens en als ik me mentaal wat minder voel heb ik daar eigenlijk gewoon heel weinig energie voor. Dat is wel echt vervelend. Dus een blikje monster erin en soms gaat het dan wel weer.

Interviewer:
Hahaha, ja als dat helpt prima toch. Maar oké, dus echt energie en prikkelbaarheid. Kun je een recente situatie beschrijven waarin je veel stress of overbelasting voelde?

Stein:
Ja, dat was tijdens de tentamenweken. Alles kwam eigenlijk tegelijk: school, deadlines, ook nog werken erbij. Toen merkte ik echt dat ik alles een beetje aan het uitstellen was en eigenlijk gewoon veel te weinig planning had. Dat was wel echt heel vervelend. Dan heb je gewoon heel veel toetsen en dan wordt het soms wel even te veel en denk ik vaak van, ja laat het ook maar. Dus er een beetje met de pet naar gooien.

Interviewer:
Ik moet je zeggen dat dat wel herkenbaar klinkt. Wat gebeurde er toen precies?

Stein:
Ik ging vooral dingen vermijden eigenlijk. Ik wist wel wat ik moest doen, maar ik schoof het steeds vooruit. En daardoor werd de druk alleen maar groter. Dan komt er best wel veel stress bij kijken. Vroeger op de middelbare school dacht ik nooit dat ik stress had maar nu blijkt dat toch wel ineens naar voren te komen. Misschien is de HBO toch wel veel druk.

Interviewer:
Ja een middelbare school is wel iets anders dan een HBO inderdaad. En hoe reageerde je lichaam daarop?

Stein:
Slecht slapen vooral. En een soort constante spanning in mijn hoofd, alsof ik nooit echt “uit” stond ofzo. Dat was best heel vervelend. En als je constant spanning en stress hebt dan slaap je ook minder goed. Of in ieder geval ik. Dus ik denk dat fysiek en mentaal heel erg samenwerkt. Als je in je hoofd heel druk bent dan gaat het lichamelijk ook minder.

Misschien wel een mooi voorbeeld. Tijdens die tentamenweken was ik natuurlijk heel druk met leren van de tentamens. En elke vrijdag heb ik een voetbaltoernooitje met vrienden van mij uit Hilversum. Maar tijdens die tentamenweken was dat gewoon echt kansloos. Ik had zo geen energie meer over dat ik het gewoon heb afgezegd. Dat vond ik wel echt heel vervelend eigenlijk.

Interviewer:
Snap ik heel goed. Het liefst wil je eigenlijk gewoon naast het leren lekker bewegen om de spanning er hopelijk een beetje uit te krijgen.

Stein:

Ja, precies dat.

Interviewer:

Wat deed je toen uiteindelijk?

Stein:
Uiteindelijk gewoon door moeten bikkelen natuurlijk. Maar ik heb wel een paar dingen laten vallen die minder belangrijk waren of die ik gewoon niet echt aankon zoals ik dat net vertelde.

Interviewer:

Hoe zijn de tentamens uiteindelijk gegaan?

Stein:

Ja wel goed hoor. Redelijk oké gelukkig.

 

Interviewer:
Dan gaan we verder kijken naar de probleemverkenning. Als je je mentaal wat minder goed voelt zoals je net vertelde. Merk je die signalen meestal op tijd, of pas achteraf?

Stein:
Meestal pas achteraf. Als ik er al middenin zit eigenlijk.

Interviewer:
Waarom denk je dat dat zo is?

Stein:
Omdat je er zelf gewoon in zit. Je gaat maar door en denkt niet echt: “hé, dit is misschien te veel.” Daar denk ik eigenlijk helemaal niet over na. Als ik dan kijk naar mijn zus, die heeft dat ook wel eens, maar ja dan voelt het alsof dat normaal is en niet als iets te veel. Dus vaak laat ik het dan gewoon gaan zonder er iets aan te doen.

Interviewer:
Ja snap ik wel hoor dat je dat zegt. En waarom is het belangrijk voor je om dat wél op tijd te merken?

Stein:
Uhm, ik denk vooral omdat ik anders echt over mijn grens heen ga. Dan ben ik daarna gewoon een paar dagen helemaal leeg, en dan komt er van leuke dingen helemaal niks. En dat is nou niet per se iets waar ik op zit te wachten.

Interviewer:
Nee dat is best lastig ja. Stel je merkt het dan te laat hé, zoals je dat net zei. Wat gebeurt er dan met je?

Stein:
Nou voornamelijk moeheid. Dan word ik gewoon echt moe, slaap ik slecht en heb ik wel echt veel minder concentratie. En omdat ik dan minder energie heb trek ik mezelf ook wat meer terug. Dan skip ik een aantal afspraken met vrienden ofzo omdat ik gewoon lekker rustig op de bank wil liggen en wil uitrusten. Er zit niet echt pit in mijn lichaam dan ofzo. Best een raar gevoel.

Interviewer:
Klinkt herkenbaar. Wat betekent dat voor jou persoonlijk dat je dat soort dingen niet meer kan doen of wilt doen?

Stein:
Nou, het heeft gewoon invloed op alles eigenlijk. Met name school en je sociale leven. Dat is wel heel vervelend aangezien ik dat soort dingen wel gewoon zou willen doen. Dat vind ik soms wel echt heel stom hoor.

Interviewer:

Ja dat begrijp ik wel. Dan gaan we verder naar het volgende onderdeel waarbij we gaan kijken naar onze innovatie die we bedacht hebben.
We hebben een concept ontwikkeld dat ik even kort wil uitleggen. Het is een sensor die je onder een horloge kan plaatsen. Die meet continu dingen zoals hartslag, slaappatronen en huidtemperatuur. Het idee is dat je via een app signalen krijgt die kunnen wijzen op mentale overbelasting of een mogelijke depressieve ontwikkeling. Alles blijft volledig privé, alleen zichtbaar voor jou.

Wat is je eerste reactie als je dit hoort?

Stein:
Klinkt wel interessant eigenlijk. En ook wel handig. Vooral omdat je zelf niet altijd doorhebt hoe het met je gaat. Ik persoonlijk kom er in ieder geval vaak pas te laat achter. Dus zoals je het nu verteld klinkt het als een mooi product dat hopelijk ook echt kan helpen.

Interviewer:
Nou mooi, dat is inderdaad precies wat wij willen. Wat denk je dat dit product probeert op te lossen?

Stein:
Ik denk voornamelijk het te laat opmerken van mentale problemen zoals te veel stress. Dat je gewoon minder snel over je eigen grens heen gaat. Of dat zou ik in ieder geval fijn vinden om te weten.

Interviewer:
Nou wat je net verteld is letterlijk wat wij willen. Dus het vroegtijdig herkennen van mentale problemen. En als je dit in één woord moet beschrijven wat zou je dan zeggen?

Stein:
Hmm… ik denk dan toch wel “bewustwording”. Dat woord past er denk ik het beste bij.

Interviewer:

Ja, mooi dat je dat zegt. Ik denk zelf inderdaad ook dat dat een heel belangrijk en misschien wel het belangrijkste punt is bij deze innovatie ja.

 

Interviewer:
Dan gaan we verder naar het volgende onderdeel namelijk de features. Allereerst het design zonder scherm. Hoe voelt dat voor jou aan?

Stein:
Eigenlijk wel fijn. Ik denk dat je sowieso al heel veel schermen om je heen hebt de hele dag. Ikzelf gebruik een laptop en telefoon maar tv kijk ik ook veel. En om dan nog een smartwatch zoals dat heet om je arm te hebben waar ook weer meldingen op binnenkomen, ik denk dat dat misschien wel te veel wordt anders. Dus ik vind het top.

Interviewer:
Ja dat was inderdaad de reden waarom wij gekozen hebben voor een schermloos design. Tegenwoordig krijg je overal al dopamine binnen. En wij denken inderdaad dat dat met zo’n smartwatch alleen maar meer wordt. En dat is ook zoals ik de onderzoeken moet geloven.

Zegt dit ook iets over de manier waarop jij technologie wilt gebruiken?

Stein:
Nou nee niet per se, alleen ik denk dat het anders gewoon te veel wordt. Ik heb zelf gewoon een vast horloge, puur omdat ik een smartwatch gewoon niet handig en mooi vind. Dus het zegt niet echt iets over de manier waarop ik technologie wil gebruiken. Niet te aanwezig. Gewoon functioneel, niet constant aandacht vragen.

 

Interviewer:
Naast het schermloze design hebben we ook nog te maken met de mentale monitoring natuurlijk. Hoe zou je je voelen als de UpTick aangeeft dat je mentale toestand achteruitgaat?

Stein:
Nou niet leuk natuurlijk. Ik denk dat je dan wel even gaat stil staan bij hoe dat nou kan en wat ik eraan zou kunnen veranderen. Het zou wel even binnenkomen zal ik maar zeggen. Het is wel confronterend denk ik.

Interviewer:
Kan ik begrijpen inderdaad. Waarom zou dat voor jou wel waardevol zijn?

Stein:

Wat bedoel je precies?

Interviewer:

Nou meer van, waarom zou het voor jou waardevol zijn om je mentale toestand wel te kunnen monitoren?

Stein:
Ahh op deze manier. Voornamelijk omdat je dan eerder kunt ingrijpen. In plaats van dat je er pas achter komt als je eigenlijk al een soort van te laat bent. Dat zou voor mij de voornaamste reden zijn waarom ik mijn mentale toestand zou willen monitoren

Interviewer:
Nou mooi. Wat zou je dan doen met die informatie, of zou je het een beetje laten gaan?

Stein:
Nee, ik ga daar wel mee aan de slag. Waarschijnlijk wat rustiger aan doen en kijken wat er precies aan de hand is. Voornamelijk zodat ik niet verder terecht kom in mijn mindere mentale gezondheid. Gewoon even goed opnieuw kijken naar wat echt nodig is om mijn mentale toestand op peil te houden of te verbeteren.

Interviewer:

Nou duidelijk. Dan nog 1 vraag voor dit onderdeel. Zou je dan ook s ‘nachts je horloge dragen om de informatie binnen te kunnen krijgen?

Stein:

Ja ik denk aan het begin wel. Misschien dan ik er na een tijd een beetje moe van wordt dat ik constant mijn horloge om moet houden, dus misschien dat jullie kunnen kijken dat als je je horloge tijdens het slapen niet om hebt dat de sensor dan wel informatie over je slaap kan binnenkrijgen? Ik denk dat de rest van de vitale functies vooral overdag gemeten worden. Dus misschien dat dat nog een goede tip is.

 

 

Interviewer:
Nou heel erg bedankt. Bedankt voor dit nieuwe inzicht. Hier kunnen we wel mee verder werken. Stel dat dit product perfect werkt, wat zou het voor jou veranderen?

Stein:
Ik denk vooral dat ik mezelf beter leer kennen en mijn grenzen eerder durf aan te geven. En met name eerder kan stoppen voordat het te veel wordt. Het vroegtijdig herkennen kan daar een hele grote rol bij spelen denk ik zelf.

Interviewer:
Mooi. Wat zou je tegenhouden om het te gebruiken of te kopen?

Stein:
Pfff dat weet ik niet zo goed. Als ik het zo hoor heel weinig. Alleen het s ’nachts dragen zou ik misschien op een gegeven moment wel vervelend vinden. Dat vind ik dan het enige waar ik van denk, misschien dat ik het wel niet koop. Maar voor de rest vind ik het een mooi product.

Interviewer:
Waarom is dat zo doorslaggevend voor je?

Stein:
Nou ik heb mijn horloge nooit s ‘nachts om dus dat zou wel even een verandering zijn. Maar of het echt doorslaggevend is dat denk ik niet echt. Daar wen ik persoonlijk wel aan.

Interviewer:
Nou top, dat waren mijn vragen. Dankjewel voor je antwoorden en je openheid.

Stein:
Ja, geen probleem. Was interessant om er zo over na te denken eigenlijk. Dus ook jou bedankt.